Ο θεσμικός ρόλος του ΠτΔ στο ελληνικό πολίτευμα είναι σαφώς οριοθετημένος: λειτουργεί ως εγγυητής της συνταγματικής τάξης και της θεσμικής ισορροπίας, όχι ως σχολιαστής των πολιτικών εξελίξεων σε εφημερίδες
Η συνέντευξη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα στην Καθημερινή και στον Αλέξη Παπαχελά επανέφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αφορά τα όρια του ρόλου της Προεδρίας της Δημοκρατίας στο πολιτικό σύστημα.
Οι αναφορές του Προέδρου στην ανάγκη για «πνεύμα συνεννόησης και συνεργασίας» και σε μια πολιτική κουλτούρα όπου οι αντίπαλοι δεν αντιμετωπίζονται ως εχθροί μπορεί να ακούγονται θεσμικά ευγενείς, ωστόσο εγείρουν ερωτήματα για το κατά πόσο είναι σκόπιμο ο ανώτατος πολιτειακός παράγοντας να παρεμβαίνει στη δημόσια πολιτική συζήτηση με τέτοιους όρους.
Ο θεσμικός ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας στο ελληνικό πολίτευμα είναι σαφώς οριοθετημένος: λειτουργεί ως εγγυητής της συνταγματικής τάξης και της θεσμικής ισορροπίας, όχι ως σχολιαστής των πολιτικών εξελίξεων σε εφημερίδες που προκρίνει συναινέσεις και συνεργασίες.
Η συζήτηση περί συναινέσεων, συνεργασιών ή πολιτικής κουλτούρας αποτελεί κατεξοχήν αντικείμενο των ψηφοφόρων στις εκλογές, των κομμάτων και της εκλεγμένης κυβέρνησης.
Σίγουρα όχι του Προέδρου της Δημοκρατίας που βγήκε Πρόεδρος μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τασούλας επιλέγει να τοποθετηθεί δημόσια για ζητήματα που αγγίζουν την πολιτική αντιπαράθεση.
Το ξαναέκανε πριν λίγο καιρό και μάλιστα δίνοντας πληροφορίες σε παραπολιτική στήλη μιλώντας για τον κίνδυνο της ακυβερνησίας στη χώρα το 2027…
Σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα όπως το ελληνικό, η δύναμη του θεσμού της Προεδρίας βρίσκεται ακριβώς στην ουδετερότητά και ακεραιότητά του.
Θα χρειαστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια για να βγάλει από πάνω του την ρετσινιά ότι λειτουργεί ως τρίτο χέρι του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη…
www.bankingnews.gr
Οι αναφορές του Προέδρου στην ανάγκη για «πνεύμα συνεννόησης και συνεργασίας» και σε μια πολιτική κουλτούρα όπου οι αντίπαλοι δεν αντιμετωπίζονται ως εχθροί μπορεί να ακούγονται θεσμικά ευγενείς, ωστόσο εγείρουν ερωτήματα για το κατά πόσο είναι σκόπιμο ο ανώτατος πολιτειακός παράγοντας να παρεμβαίνει στη δημόσια πολιτική συζήτηση με τέτοιους όρους.
Ο θεσμικός ρόλος του Προέδρου της Δημοκρατίας στο ελληνικό πολίτευμα είναι σαφώς οριοθετημένος: λειτουργεί ως εγγυητής της συνταγματικής τάξης και της θεσμικής ισορροπίας, όχι ως σχολιαστής των πολιτικών εξελίξεων σε εφημερίδες που προκρίνει συναινέσεις και συνεργασίες.
Η συζήτηση περί συναινέσεων, συνεργασιών ή πολιτικής κουλτούρας αποτελεί κατεξοχήν αντικείμενο των ψηφοφόρων στις εκλογές, των κομμάτων και της εκλεγμένης κυβέρνησης.
Σίγουρα όχι του Προέδρου της Δημοκρατίας που βγήκε Πρόεδρος μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Τασούλας επιλέγει να τοποθετηθεί δημόσια για ζητήματα που αγγίζουν την πολιτική αντιπαράθεση.
Το ξαναέκανε πριν λίγο καιρό και μάλιστα δίνοντας πληροφορίες σε παραπολιτική στήλη μιλώντας για τον κίνδυνο της ακυβερνησίας στη χώρα το 2027…
Σε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα όπως το ελληνικό, η δύναμη του θεσμού της Προεδρίας βρίσκεται ακριβώς στην ουδετερότητά και ακεραιότητά του.
Θα χρειαστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια για να βγάλει από πάνω του την ρετσινιά ότι λειτουργεί ως τρίτο χέρι του Πρωθυπουργού Μητσοτάκη…
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών